.................

یکی از ارجاعای وبلاگ ، سرچ این جمله بود: طراحی چهره با گواش

وقتی که این جمله رو خوندم هزار و یک نکته از چهره های متفاوتی که سعی کردم با گواش بکشم و بعضیاشونم خیلی رضایت بخش بود به ذهنم اومد .

گواش با این که راحت تر از متریلایی مثل رنگ روغن ، توی بازار پیدا میشه ، اما استفاده ازش عالم دیگه ای داره ، و حتی حس میکنم سخت تره . تو مواردی اصلا انعطاف پذیریه رنگ روغن رو نداره و خاصیت های آبرنگ رو هم ایجاد نمیکنه .

یکی از روش های استفاده از گواش که خیلی از نقاشای حرفه ای هم ازش استفاده میکنن ، ترکیبش با آبرنگه . اینطوری بگم که اصطلاحا واترکالریستای حرفه ای ، برای ایجاد بافت های متفاوت ، حداقل از آبرنگ هایی استفاده میکنن که قابلیت پوشانندگی ای شبیه به گواش دارن . ارزون ترین مارکی که از این نوع آبرنگ وجود داره ساکوراست که توی بازار ایران هم موجوده .

در حالت عادی و سنتی ، آبرنگ قابلیت پوشانندگی نداره ، و از گواش هم برای ایجاد سطح هایی پوشیده استفاده میشه . اما آبرنگ ها و گواش هایی که امروزه توی بازار هست ، مثل پنتل و اونر ، طوری هستن که میشه با آبرنگ های همین مارک ها میکس و استفاده کرد .

برای نقاشی چهره ، بهتون پیشنهاد میکنم که از رنگ هایی با همین خاصیت استفاده کنید . چون چهره با سایه های کمرنگ شروع میشه و کم کم جزئیات قوی اضافه میشه . این چیزیه که به نقاشایی که میخوان چهره رو یاد بگیرن ، حالا با هر متریالی ، یاد میدن و این موضوع منطقیه . استفاده از خطوط پر رنگ برای کشیدن چهره ، جوری که سایه زدن از خطوط عقب بیوفته ، به چهره حالتی فانتزی میده و کار طراحی رو به هبوط میرسونه .

چهره ، ترکیبی از سه رنگ اصلیه . نقاشایی که به صورت حرفه ای آبرنگ کار میکنن ، رنگ چهره رو فقط با سه تا رنگ اصلی آبی و زرد و قرمز ایجاد میکنن . این رنگ های اصلی توی جعبه رنگای آبرنگ ها و گواشای حرفه ای به خوبی رعایت میشه . آبی، چیزی شبیه به آبی آسمانی و زرد سیر توی این جعبه رنگ ها ، دقیقا به طور استاندارد رعایت میشه .

اینطوریه که آبرنگ کارا یا همون واترکالریسا ، چهره رو بدون استفاده از رنگ مشکی یا سفید نقاشی میکنن . و حتی میتونن کار رو به چیزی شبیه به هایپررئال هم برسونن .

اگر کمی تغزلی تر و عاشق پیشه تر باشید ، ممکنه رنگ غالب چهره رو چیزی شبیه به آبی سرد و مریض برسونید ، تا حس دپرس بودن رو برسونه . میتونید ترکیب قرمز و زرد رو بیشتر کنید تا چهره حالتی جدی تر پیدا کنه . زرد غالب بشه و قرمز کم ، چهره مریض تر و بی روح تر میشه و به این ترتیب میشه با غلبه دادن یک رنگ ترکیبیه خاص ، احساسات مختلفی رو روی چهره ایجاد کرد .

با این حال ، شما همیشه مجبور نیستید که رنگ های ترکیبی رو خودتون درست کنید . استفاده ی صرف از رنگ های اصلی حرفه ای بودن نقاشی رو میطلبه و ممکنه وقت زیادی رو هم ازتون بگیره . الان طیفای زیادی از رنگ ها با کدهای مختلف تولید میشه که میتونید از اون ها برای ایجاد رنگ های چهره استفاده کنید .

برای نقاشی با گواش، نکات نقاشی مینیاتور خیلی واضح و صریحه و میتونه کمک زیادی انجام بده . چیزی که بین کتابای نقاشی مشترکه اینه که اول از رنگ های روشن شروع کنید یا این که چند دور سایه ها رو استفاده کنید . مثلا برای نقاشی یه جسم سبز ، اول سطح رو کاملا سبز کنید ، بعد سایه های سفید رو اضافه کنید و با قلموی خیس رنگ سفید رو محو کنید . دوباره سایه های تیره رو با مشکی اضافه کنید و با قلمو پخش کنید .

با این حال با هزار و یک روش میشه یه چهره رو با هر متریالی کشید . قوای ذهنی نقاش به شدت روی گرایشش به ابزار مختلف نقاشی و نحوه ی استفاده ازشون تاثیر داره و من فکر میکنم چیزی که سرعت یادگیری و حرفه ای شدن رو بالا میبره ، فقط داشتن اعتماد به نفسه . فقط کافیه درک کنید که وقتی هوس نقاشی به سراغتون میاد ، غریزه ی شما به چه چیزی توی نقاشی تمایل بیشتری داره .

/ 0 نظر / 20 بازدید