.............

صورت هیچ خط صاف و ممتدی نداره . دلیل این که میگن توی نقاشی چهره ، خط پر رنگ نکشید همینه. چون باعث میشه چهره به شدت حالتی فانتزی پیدا کنه و کار ، دیگه از حالت رئال خارج شه و اون فرمی که توی نظرتونه رو نتونید پیاده کنید . 

 

خط در نقاشی ، یک واحد برای پیاده کردن اون تصویریه که قصد ترسیمش رو دارید . وگرنه ، چهره ی ما هیچ خط صافی نداره . هر چقدر خطوط رو کمرنگ تر  و محو تر پیاده کنید ، فرصت بیشتری برای تنیدن عناصر دارید . واحد های کوچک به شکلی انعاف پذیر تر در کنار همدیگه قرار میگیرن . ابروی صافی که توی نقاشی پرتره ی رئال مشاهده میکنید ، مجموعه ی در هم تنیده ای از خطوطه که هر دسته ، مسیر های مختلفی رو طی میکنن و در نهایت اون خط صاف ابرو رو ایجاد میکنن . 

نقاش خودآموز تنها با فلسفیدن به این حقیقت دست پیدا میکنه و در بسیاری از کتاب های اموزش نقاشی ، این موضوع ممکنه صرفا به عنوان یک تئوری بیان شده باشه و دلیل منطقی اون توجیه نشده باشه . 

اما گشتالت به این موضوع اشاره داره که هیات کلی ، میتونه از جزئیات ، ملیون ها بار فاصله داشته باشه . 

اگر اجزای سازنده ی نقاشی رو ، با حس و جاندار تصور کنیم ؛ دسته ای از خطوط تند و پر شور ، ممکنه هیچ تجسمی درباره ی مجموعه ی بزرگی که پیکره اش رو تشکیل دادن ، نداشته باشن . اون ها می تونن خطوط تند حواشی یک چهره ی مغموم و یک تابلوی مالیخولیایی باشن . 

/ 0 نظر / 44 بازدید